۱۳۸۷/۹/۱۸

گرد میز

به روی خودش نیاورد که مدتیست از او خبری ندارد. برایش غذایی تدارک دید، میز را چید و منتظر ماند که بیاید.

گرد میز نشستند و مشغول غذا خوردن شدند. نگاههایشان را از هم میدزدیدند. به قاشقهایشان پناه برده بودند. و مرتب آن در سوپ میچرخاندند.

موبایلی به صدا در آمد. باید میرفت. مریضی در حال جان دادن بود. او میدانست تا لحظه ای دیگر، دوباره تنها خواهد شد.

۱۳۸۷/۹/۱۷

هيچ حرفي

- من هيچ حرفي براي گفتن ندارم
+ مدت هاست وقتي حرفي داري اينو ميگي
- آره
+ حالا چيه؟
- من فكر ميكنم تمام قصه ها، قصه نبودن
+ يعني،...؟
- يعني هيچ قصه گويي، قصه اي نداشته واسه گفتن
+ خوب كه چي؟
- نميدونم، شايد واقعا هيچ حرفي واسه گفتن نداشتم